Bahçe

İlk tırmığımı tuttuğumda sanırım iki yaşındaydım.
İş eldivenleri çok daha sonra geldi. Tabii ki çok büyüktü. Taşları toplayacaktık. Ailem nesiller boyu çiftçilik yapmıştı. Salatalık ve çilek. Ve Noel ağaçları. Özellikle çilekler çok büyümüştü. Ürünler kendileri. Ve tabii ki biz çocuklar da yardım ederdik. Çocukluğumdaki mükemmel yaz işleriydiler.

Småland kırsalında büyüdüm. Büyük bir çiftlikte. Annem ve babam yeşilliklere karşı tutkulu bir ilgiye sahipti ve hâlâ da var. Büyüdüğünde. Ve ikisi de hem çiçek dükkanları hem de plantasyonlarla geçmişte yeşil parmaklara sahipti . Budayıcı ile makas arasındaki farkı bilirler. Kürek ile kürek arasındaki farkı. Ve evet, parmaklarım muhtemelen oldukça "yeşil". Sevgili İspanyamda limonlar, asmalar ve domatesler arasında yaşıyorum yılın çoğu zamanı. Şarap kutularımdaki marul yatakları muhtemelen en çok gurur duyduğum şeyler. Bir şeyleri yetiştirmek ve büyüdüğünü izlemek bildiğim en büyük zevklerden biridir.

Ama ben aynı zamanda bir yaratıcım. Bir sanatçı ruhu. Ve bunun uyumlu olması gerekiyor. Göze güzel görünmeli. Huzur ve uyum. Ve Stockholm'deki terasımda, Gröna Lund'a bakan sıcak küvetimin yanında son güzel yeşil, hafif gri tonlu hakona otunu, kılıçotu ile birlikte yeni diktiğimde hatırlıyorum. İnanılmaz güzel. Tüm o yeşil ve gri, hava almış sedir suyla ve Djurgården feribotlarıyla uyum içindeydi. Ama su.
İşte mesele bu. Tüm o güzellik arasında parlak kırmızı veya turuncu, ya da mavi ya da sarı plastik boru döşemeyi reddettim. Ve işte o zaman ve nerede hortumlarımın fikri doğdu. Diğer doğal unsurlarla etkileşimde olacak şık, zarif, fonksiyonel olanlar. Uyum sağlayacaklar. Ve daha önce hiç görmediğiniz kadar şık hortumlar olacaklar.

Ve işte böyle.
"DOC" serimden, İngilizce "Dock" kelimesinden gelen ve köprü anlamına gelen, "Garden by Benson"daki tüm aletlerin saplarında görünen "gri tonlu" dişbudak ağacından ilham aldım. Zaman, kalite ve bilgi hissi. Plastik, gösterişli, tüketen "yeni"den uzak bir yeniden kullanım hissi.
Böyle olmasını istemiyorum.
On yıl sonra tekrar tekrar o tırmağı elimde hissetmek istiyorum. Bu yüzden kalite ve fonksiyona odaklanma her zaman çok yüksek. Ve göze "güzel" olanla birleşimi bu oluyor
- ailemden ve onların ardındaki nesillerden gelen bilgi ile çevremdeki uzmanlıkla birlikte.

Umarım beğenirsiniz.